(…)<\/p>\n
Ostatnim dniem ziemskiego obcowania Jezusa i Maryi by\u0142 dzie\u0144 god\u00f3w weselnych w Kanie. Ale ju\u017c w\u00f3wczas co\u015b zosta\u0142o odj\u0119te z owej szcz\u0119snej blisko\u015bci, gdy\u017c nie \u017cyli ju\u017c po prostu jedno dla drugiego, ale ukazali si\u0119 publicznie i po raz pierwszy zaj\u0119li miejsce w wyznaczonym przez Opatrzno\u015b\u0107 cyklu wydarze\u0144, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie si\u0119 zaczyna\u0142. On objawi\u0142 chwa\u0142\u0119 swoj\u0105 pierwszym dokonanym przez siebie cudem, a r\u00f3wnie\u017c Jej chwa\u0142\u0119 \u2013 czyni\u0105c Jej wstawiennictwo narz\u0119dziem owego cudu. Nawet jeszcze bardziej J\u0105 uczci\u0142 \u2013 roz\u0142amuj\u0105c ze wzgl\u0119du na Ni\u0105 wyznaczony porz\u0105dek wydarze\u0144 i, chocia\u017c czas Jego cud\u00f3w jeszcze nie nadszed\u0142, przy\u015bpieszaj\u0105c go na Jej pro\u015bb\u0119. Ale w\u0142a\u015bnie dokonuj\u0105c tego cudu po\u017cegna\u0142 si\u0119 z Ni\u0105 s\u0142owami: \u201eCzy\u017c to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto?\u201d. W ten spos\u00f3b rozsta\u0142 si\u0119 z Ni\u0105 zupe\u0142nie, chocia\u017c rozsta\u0142 si\u0119 z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem. By\u0142o to wyj\u015bcie z raju w s\u0142abo\u015b\u0107 i samotno\u015b\u0107.<\/p>\n
W istocie bowiem trzeba by\u0142o, aby On, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 prawdziwym Arcykap\u0142anem, sta\u0142 si\u0119, podczas wype\u0142niania pos\u0142annictwa wa\u017cnego dla ca\u0142ego rodu ludzkiego, wolny od wszelkich wi\u0119z\u00f3w ludzkich i uczu\u0107 wynikaj\u0105cych z pokrewie\u0144stwa. I jedn\u0105 z przyczyn Jego d\u0142ugiego pobytu w Nazarecie u boku Matki mog\u0142o by\u0107 to, aby okaza\u0142, i\u017c tak jak wyrzek\u0142 si\u0119 swego Ojca i swej w\u0142asnej chwa\u0142y na wysoko\u015bci, aby sta\u0107 si\u0119 cz\u0142owiekiem, podobnie wyrzek\u0142 si\u0119 niewinnych i czystych rado\u015bci swego ziemskiego domu, aby sta\u0107 si\u0119 Kap\u0142anem. Podobnie o Melchizedeku z czas\u00f3w dawnych m\u00f3wi si\u0119, \u017ce nie mia\u0142 ojca ani matki. Podobnie te\u017c Lewici okazywali si\u0119 naprawd\u0119 godni sprawowania urz\u0119du kap\u0142a\u0144skiego i stali si\u0119 kap\u0142a\u0144skim plemieniem, poniewa\u017c obwarowali si\u0119 przeciw naturalnym wi\u0119zom, m\u00f3wili ojcu i matce: \u201eNie znam was\u201d i potrafili doby\u0107 miecza przeciw w\u0142asnym krewnym, kiedy cze\u015b\u0107 Pana zast\u0119p\u00f3w wymaga\u0142a takiej ofiary. W podobnym sensie Pan Jezus powiedzia\u0142 do Maryi: \u201eCzy\u017c to moja lub Twoja sprawa?\u201d. By\u0142 to ju\u017c zarys ofiary, pierwszy rytualny czyn wielkiego aktu, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 uroczy\u015bcie dokonany dla zbawienia \u015bwiata. Quid mihi et tibi, mulier?<\/em> \u2013 rozbrzmiewa w ofertorium przed ofiarowaniem Hostii. Jezu, Ty, kt\u00f3ry dla mnie wyrzek\u0142e\u015b si\u0119 swej Matki, udziel mi tej \u0142aski, abym umia\u0142 pogodnie wyrzec si\u0119 wszystkich ziemskich przyjaci\u00f3\u0142 i krewnych dla Ciebie.<\/p>\n (…)<\/p>\n Zatrzymajmy si\u0119 jeszcze chwil\u0119 przy Maryi \u2013 zanim p\u00f3jdziemy \u015bladami Jej Syna, naszego Pana. Zdarzy\u0142o si\u0119 kiedy\u015b , \u017ce odm\u00f3wi\u0142 On pozwolenia komu\u015b, kto maj\u0105c p\u00f3j\u015b\u0107 za Nim, pragn\u0105\u0142 po\u017cegna\u0107 sw\u0105 rodzin\u0119; i niemal takie w\u0142a\u015bnie, mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, by\u0142o Jego post\u0119powanie wobec w\u0142asnej Matki; ale czy\u017c b\u0119dzie On niezadowolony, je\u015bli na chwil\u0119 zatrzymamy si\u0119 przy Niej, chocia\u017c nasza medytacja dotyczy Jego? O Maryjo, oddani jeste\u015bmy Twoim siedmiu mieczom, ale czy to w\u0142a\u015bnie, chocia\u017c nie zaliczane do nich, nie by\u0142o jedn\u0105 z najwi\u0119kszych bole\u015bci i czy nie zawiera\u0142o ju\u017c tych, kt\u00f3re mia\u0142y potem nast\u0105pi\u0107, jako \u017ce z g\u00f3ry o nich wiedzia\u0142a\u015b? Jak\u017ce znios\u0142a\u015b t\u0119 pierwsz\u0105 roz\u0142\u0105k\u0119 z Nim? Jak up\u0142yn\u0119\u0142y te pierwsze dni, kiedy by\u0142a\u015b opuszczona? Gdzie si\u0119 w\u00f3wczas ukry\u0142a\u015b? Gdzie sp\u0119dzi\u0142a\u015b d\u0142ugie trzy lata , a nawet wi\u0119cej, podczas kt\u00f3rych On wype\u0142nia\u0142 swoje pos\u0142annictwo? Jeden raz \u2013 na samym pocz\u0105tku tego okresu \u2013 usi\u0142owa\u0142a\u015b zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do Niego, a potem ju\u017c nic nie s\u0142yszymy o Tobie, dop\u00f3ki nie znajdziemy Ci\u0119 stoj\u0105cej u st\u00f3p Jego krzy\u017ca. A potem, po owej wielkiej rado\u015bci widzenia Go znowu i po dost\u0105pieniu trwa\u0142ej pociechy, kt\u00f3ra ju\u017c nigdy nie mia\u0142a by\u0107 Jej odj\u0119ta, \u017ce dla Niego sko\u0144czy\u0142y si\u0119 wszystkie cierpienia i upokorzenia i \u017ce ju\u017c nigdy nie b\u0119dzie musia\u0142a p\u0142aka\u0107 nad Nim, zosta\u0142a jednak bez Niego na wiele lat, kt\u00f3re mia\u0142a prze\u017cy\u0107 w \u017cyciu doczesnym, otoczona przez niedobry \u015bwiat, w niedoli Jego nieobecno\u015bci.<\/p>\n B\u0142ogos\u0142awiona Maryja cierpia\u0142a, w\u015br\u00f3d innych swoich smutk\u00f3w, nad utrat\u0105 Syna, kt\u00f3ry przedtem mieszka\u0142 z Ni\u0105 pod tym samym dachem przez trzydzie\u015bci lat. Kiedy mia\u0142 nie wi\u0119cej ni\u017c dwana\u015bcie lat, da\u0142 Jej pierwszy znak tego, czym mia\u0142 by\u0107, m\u00f3wi\u0105c: \u201eNie wiedzieli\u015bcie, \u017ce powinienem by\u0107 w tym, co jest Ojca mego?\u201d. A gdy nadszed\u0142 czas, \u017ce zacz\u0105\u0142 dokonywa\u0107 cud\u00f3w, powiedzia\u0142 do Niej: \u201eCzy\u017c to moja lub Twoja sprawa?\u201d \u2013 C\u00f3\u017c mamy wsp\u00f3lnego, my, dwoje? \u2013 a niebawem J\u0105 opu\u015bci\u0142. Pewnego razu stara\u0142a si\u0119 Go zobaczy\u0107, ale nadaremnie, bo nie mog\u0142a dotrze\u0107 do Niego z powodu t\u0142umu, a On nie uczyni\u0142 \u017cadnego wysi\u0142ku, \u017ceby J\u0105 przyj\u0105\u0107, ani nie powiedzia\u0142 \u017cadnego tkliwego s\u0142owa; a potem, na ko\u0144cu, jeszcze raz stara\u0142a si\u0119 Go zobaczy\u0107 i dotar\u0142a do Niego na czas, aby ujrze\u0107, jak wisia\u0142 na krzy\u017cu i umiera\u0142. Tylko przez czterdzie\u015bci dni przebywa\u0142 na ziemi po Zmartwychwstaniu, a potem pozostawi\u0142 J\u0105 w staro\u015bci, aby prze\u017cy\u0142a reszt\u0119 \u017cycia bez Niego. Por\u00f3wnajcie Jej szcz\u0119\u015bliwe trzydzie\u015bci lat i to p\u00f3\u017aniejsze opuszczenie.<\/p>\n Widz\u0119 J\u0105 w osamotnionym domu, podczas gdy Jej Syn i Pan we wszystkie strony przemierza kraj i nie ma gdzie g\u0142owy sk\u0142oni\u0107, cierpi\u0105c\u0105 zar\u00f3wno z powodu swego opuszczenia, jak i dlatego, i\u017c On jest nara\u017cony na tyle niebezpiecze\u0144stw. Jak\u017ce smutno up\u0142ywa\u0142 dzie\u0144; a potem nadchodzi\u0142y wie\u015bci, \u017ce grozi Mu jakie\u015b niebezpiecze\u0144stwo albo \u017ce ma jakie\u015b k\u0142opoty. S\u0142ysza\u0142a mo\u017ce o tym, \u017ce zawiedziony by\u0142 na pustyni\u0119, aby by\u0142 kuszony. Chcia\u0142aby dzieli\u0107 wszystkie Jego cierpienia, ale zosta\u0142o Jej to zabronione. Raz rozesz\u0142a si\u0119 blu\u017aniercza wie\u015b\u0107, kt\u00f3rej wielu uwierzy\u0142o, \u017ce On oszala\u0142, i wtedy wielu Jego przyjaci\u00f3\u0142 i krewnych posz\u0142o, \u017ceby Nim zaw\u0142adn\u0105\u0107. Te\u017c tam posz\u0142a, \u017ceby Go zobaczy\u0107, i usi\u0142owa\u0142a si\u0119 do Niego dosta\u0107. Nie zdo\u0142a\u0142a jednak przecisn\u0105\u0107 si\u0119 przez t\u0142um. Doniesiono Mu tym, ale nie uczyni\u0142 \u017cadnego wysi\u0142ku, \u017ceby J\u0105 przyj\u0105\u0107, ani nie powiedzia\u0142 \u017cadnego czu\u0142ego s\u0142owa. Wr\u00f3ci\u0142a do domu rozczarowana, nie zobaczywszy Go. I tak pozosta\u0142a, by\u0107 mo\u017ce w towarzystwie tych, kt\u00f3rzy nie wierzyli w Niego.<\/p>\n Widz\u0119 J\u0105 r\u00f3wnie\u017c po Jego Wniebowst\u0105pieniu. To te\u017c jest czas opuszczenia, ale jednak i pociechy. Jeszcze pora p\u00f3\u0142mroku, ale ju\u017c nie pora b\u00f3lu. Pan by\u0142 daleki, ale nie by\u0142 ju\u017c na ziemi, nie cierpia\u0142. \u015amier\u0107 nie mia\u0142a ju\u017c \u017cadnej nad Nim w\u0142adzy. I przychodzi\u0142 do Niej ka\u017cdego dnia w \u015bwi\u0119tej Ofierze. Widz\u0119 Maryj\u0119 podczas Mszy \u2013 \u015bw. Jan Msz\u0119 odprawia. Czeka na chwil\u0119 obecno\u015bci Syna, teraz obcuje z Nim w \u015bwi\u0119tym obrz\u0119dzie; jak\u017ce to mam wyrazi\u0107? Oto Ona przyjmuje Tego, kt\u00f3rego niegdy\u015b urodzi\u0142a.<\/p>\n O \u015bwi\u0119ta Matko, st\u00f3j przy mnie teraz podczas Mszy, kiedy Chrystus do mnie przychodzi, tak jak us\u0142ugiwa\u0142a\u015b swemu Panu w Jego dzieci\u0144stwie, tak jak z uwag\u0105 wys\u0142uchiwa\u0142a\u015b wszystkich Jego s\u0142\u00f3w, kiedy dorasta\u0142, tak jak sta\u0142a\u015b pod Jego krzy\u017cem. St\u00f3j przy mnie, \u015bwi\u0119ta Matko, abym m\u00f3g\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0107 cho\u0107 troch\u0119 Twojej czysto\u015bci, Twojej niewinno\u015bci, Twojej wiary i aby On by\u0142 jedynym przedmiotem mojej mi\u0142o\u015bci i mojego uwielbienia, tak jak by\u0142 dla Ciebie.<\/p>\n (John Henry Newman, Rozmy\u015blania i modlitwy. Sen Geroncjusza<\/em>, IW Pax Warszawa 1985, ss. 23, 26-27, 29-31)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pan Jezus wyrzeka si\u0119 wsp\u00f3lnoty serc (…) Ostatnim dniem ziemskiego obcowania Jezusa i Maryi by\u0142 dzie\u0144 god\u00f3w weselnych w Kanie. Ale ju\u017c w\u00f3wczas co\u015b zosta\u0142o odj\u0119te z owej szcz\u0119snej blisko\u015bci, gdy\u017c nie \u017cyli ju\u017c po prostu jedno dla drugiego, ale ukazali si\u0119 publicznie i po raz pierwszy zaj\u0119li miejsce wCzytaj dalej →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":8889,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[398],"tags":[],"class_list":["entry","author-mkawa","post-129135","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-listy-okolne"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/129135","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/23"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=129135"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/129135\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":129137,"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/129135\/revisions\/129137"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8889"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=129135"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=129135"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/m-i.info\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=129135"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}